VIJF JAAR AMSTA-VONDELSTEDE, EEN VERSLAG, deel 2

De leden van de (oud)cliëntenraad van Vondelstede schreven een verslag van de onthutsende gebeurtenissen vóór, tijdens en na de gedwongen verhuizing van de bewoners van Vondelstede naar andere locaties van Amsta.

In deel 1 van dit verslag Onze strijd om Goede Zorg werd de nieuwbrief van augustus 2020 besproken waarin Amsta de cliënten een fantastische opvang in de nieuwe locatie en begeleiding bij de verhuizing voorhield. De werkelijkheid was anders. De cliënten werden meer dan tien dagen niet gedoucht en omdat de verhuizing in de vakantieperiode plaatsvond was de begeleiding door medisch en psychologisch personeel ontoereikend. Ook waren er te weinig zorgmedewerkers aanwezig op de afdelingen.

Amsta kent geen schaamte waar het gaat om het voorspiegelen van een begeleiding van de verhuizing en de toekomstige inrichting van haar locaties die totaal niet waargemaakt kan worden.

De zorg schiet op ernstige wijze tekort. Dat geldt zowel voor de medische ondersteuning als voor de overige facetten. Wij willen met klem benadrukken dat het tekortschieten van de zorg niet primair aan de zorgmedewerkers ligt. Velen van hen zijn heel toegewijd, werken keihard en doen alles wat in hun vermogen ligt. Er zijn er echter ook die gebruikmaken van de gelegenheid die de ‘zelfsturende’ organisatie biedt, namelijk om er de kantjes vanaf te lopen.

De inrichting van een van de locaties waar de bewoners naartoe zijn verhuisd (De Werf ) is onveilig. Wellicht voldoet die inrichting aan formele brandvoorschriften (wij kunnen dat niet beoordelen), maar er is bijna permanent onderbezetting op de afdelingen. Personeel moet van de gesloten afdeling af om naar de wc te gaan en de bewoners zijn grotendeels zeer slecht ter been. In geval van brand is er te weinig personeel om de cliënten te helpen en zitten zij als ratten in de val.

In het verslag is betrekkelijk veel aandacht besteed aan de wijze waarop Amsta overleg voert met haar cliëntenmedezeggenschap en eigenlijk stelselmatig weigert ieder wezenlijk gesprek aan te gaan over de inhoud. En dit terwijl alle 18 locaties waar ouderenzorg wordt verleend onder verscherpt toezicht staan. Bij Amsta ontbreekt wat in de gezondheidszorg wordt aangeduid als een ‘just culture’. In plaats van in de organisatie te bevorderen dat gebreken worden gemeld en signalen omhoogkomen, wordt een open communicatie onderdrukt.

Er is op het moment van het afsluiten van dit verslag vrijwel overal een tekort aan goed gekwalificeerd zorgpersoneel. Amsta zou er goed aan doen om haar betrokken en goed opgeleide zorgmedewerkers te koesteren, zodat ze niet weglopen (zoals nu gebeurt) waardoor uitzendkrachten ingezet moeten worden. Het vertrek van hardwerkende zorgmedewerkers leidt niet alleen tot verlies aan kwaliteit, maar ook gaat kennis verloren. Het allerbeste zou zijn om de reorganisatie naar zelfverantwoordelijke teams terug te draaien en ervoor te zorgen dat er weer leiding en aansturing op de werkvloer komt.